فرشه
این وبلاگ به منظور معرفی روستای فرشه از توابع شهرستان کاشمر خراسان رضوی ایجاد شده است . مطالب ارائه شده فقط جنبه اطلاع رسانی داشته و هیچ گونه غرض سیاسی مدنظر نیست .
نویسنده: مجتبی خلوصی - ۱۳٩۳/٩/۱٥

دیروز جمعه چهاردهم آذر 93  قرمه کنی داشتیم .پرواری یا قرمه کنی یکی از رسوم قدیمی روستاست که هر ساله اجرا می شده و هنوز هم بسیاری از خانواده ها مقید به اجرای آن می باشند . به این منظور و بسته به توان خانواده یک یا چند گوسفند در طول سال در نظر گرفته شده و مورد رسیدگی ویژه قرار می گیرد . گوسفندان که چاق شده و به قول معروف پروار شده اند در انتهای فصل پاییز در موقعیتی مناسب ذبح شده و با حضور کلیه اعضای خانواده آماده سازی می شود . غالبا گوسفندان دو روز قبل ذبح شده و گوشت را به منظور سرد شدن حداقل یک شب در هوای سرد نگهداری می کنند . گوشت سرد شده و نزدیک به انجماد راحت تر با چاقو ریز می شود . شب بعد که همه اعضای خانواده دور هم جمع می شوند در قالب یک شب نشینی گوشت ها توسط مردان ریز می شوند . ابتدا دنبه ها سپس پیه ها در ادامه گوشت های سفید (چربی دار ) و در انتها گوشت های قرمز ریز می شوند . این کار حداقل دو سه ساعت زمان می برد . جگر گوسفندان نیز در این مدت طبخ و مورد استفاده قرار می گیرد . کله و پاچه ها هم توسط خانم ها تمیز و آماده می شوند .  صبح روز بعد علی الطلوع آتش روشن شده و دیگ روی دیگدان(اجاق هیزمی) قرار می گیرد . به این منظور از دیگ مخصوص چدنی که دیگ ریگی نام دارد استفاده می شود . تعداد دیگ ریگی در روستا محدود بوده و افراد خاصی از این ظرف دارند که بقیه نیز به نوبت از همان استفاده می کنند .

ابتدا پیه ها را درون دیگ ریخته و با حرارت زیاد پخته شده و روغن آن جدا می شود . سپس دنبه ها نیز به همین روال پخته و روغن آن جدا می شود . قطعات دنبه پخته شده به جزغاله معروفند که برای تافتون و درست کردن صابون مورد استفاده قرار می گیرند .در مرحله بعد گوشت های سفید که مقداری آب به آن اضافه شده به همراه مقداری نمک پخته می شود. آب که تمام می شود کم کم چربی ها باز شده و روغن درون دیگ زیاد می شود . در این مرحله ناخنک زدن اطرافیان دیگ به گوشت های پخته شده (قرمه) شروع شده است . در این هنگام تکه های نان خانگی که از روز قبل آماده شده است به روغن داخل دیگ (که به روغن گوشت معروف است)آغشته شده و به سفره منتقل می شود . سفره ای بزرگ با حضور همه اعضای خانواده  . همگی از این نان روغن همراه با قرمه و شیره انگور تا حد توان می خورند . سپس با میل کردن انار سعی می کنند هضم آن را راحت تر کنند . مصرف زیاد روغن باعث می شود که دیگر نتوانند نهار بخورند تا شام . در مرحله بعد گوشت های قرمز را نیز به همین منوال می پزند . پس از تمام شدن آب آن دوباره مقداری از روغن گوشت مرحله قبل را درون دیگ می ریزند تا گوشت ها در این روغن داغ پخته تر و برشته شوند . در گذشته شکم گوسفند (درحقیقت معده گوسفند) را حساب تمیز می کردند و این قرمه ها را با روغن گوشت داخل آن ریخته و در مکان سرد نگهداری می کردند و تا چندین ماه از این قرمه مقوی بدون نیاز به یخچال استفاده می کردند . البته اکنون قرمه در ظروف و حتی الامکان در یخچال نگهداری می شود . روغن ها را نیز درون دبه برای مصارف بعدی نگهداری می کنند . از قرمه و آب آن ( معروف به آب قرمه) مقداری برای مصرف وعده های بعدی برداشته می شود که بسیار مقوی و خوشمزه است . خداوند سایه پدر و مادر را بر سرمان حفظ کند . تا آنها زنده اند و سالم این مراسم پابرجاست و چقدر هم زیبا و دل انگیز است . حداقل بهانه ای برای جمع شدن دور هم

  

نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :